اوربیتال به طور کلی فضایی (احتمال حضورالکترون) است که درنتیجه حرکت الکترون به دور هسته اشغال می شود .                              

شکل این فضا(مجازی) ومکان آن نیز توسط حرکت الکترون مشخص می شود که بکمک معادله های ریاضی ( شرودنیگر )  قابل رویت می شود . اگر الکترونی نباشد اوربیتالی نیز وجود نخواهد داشت . الکترون برمبنای فاصله اش از هسته (انرژی) امکان حرکت به شکل های مختلفی به دورآن راپیدا می کند .

هرچه فضای دراختیار الکترون بزرگتر باشد(فاصله از هسته بیشتر) تنوع حرکت الکترون بیشتر خواهد شد ودرضمن گنجایش آن بیشتر والکترون بیشتری دران فضا به شکل های مختلف می توانند حرکت نمایند اماحرکت آنها طوری تنظیم می شود که ممانعتی برای هم ایجاد نمی کنند  ، مانند حرکت کرات  به دور خورشید وقمرها که به دور کرات می چرخند یک مجموعه می سازند .

 

دریک اتم بزرگ مجموعه ایی ازفضاهای مجازی(اوربیتال ها ) نظیر آنچه در زیر می بینید طوری در هم ادغام شده اند که هسته در میان آن ها قرار گرفته ودر هر کدام حداکثر دو الکترون در

حال حرکت است .

ضمنی که درکل حرکت الکترون ها یک فضای نسبتا کروی دراطراف هسته ایجاد می کند.